Veliko hvala direktore Stevo

Tekst i foto: Sreten Mitrović - 26. novembra 2014. 058.ba

Stevo Dokic u penziju

ROGATICA – Glamočanin po rođenju, iz sela Zajaruge, a Rogatičanin po onoj „odakle si, odakle mi je žena“, Stevo Dokić (65), ovih dana navršio je 40 godina efektivnog rada u prosvjeti i sve na području opštine Rogatica. U zasluženu penziju pošao je sa funkcije direktora Srednjoškolskog centra „27. januar“ u kome je, kad se sve sabere, radio više od 38 godina.

– Na područje opštine Rogatica, u tadašnju osnovnu školu „Suljo Jahić“ na Borikama, došao sam kao mlad profesor geografije poslije, moram se pohvaliti, studija na Višoj pedagoškoj školi (geografija i istorija) u Nišu i Prirodno-matematičkom fakultetu (geografija) u Beogradu, početkom novembra 1974. godine. U školi na Borikama, koju je tada vodio pokojni Dragoslav Nešić-Beli iz Aranđelovca, ostao sam 13 mjeseci. Radni odnos sam „zamrznuo“ zbog odlaska u JNA i nakon odsluženja, početkom decembra 1976, vratio sam se u Rogaticu. Umjesto na Borikama počeo sam raditi kao profsor geografije u Srednjoj školi u Rogatici. Bio je to zlatni period moga života. Mlad, ambiciozan i željan da na mlađe prenesem što više znanja, nisam se ni u čemu štedio, priča Stevo nakon prigodne svečanosti koju su sinoć, utorak, 26. novembra, povodom njegovog odlaska u penziju priredili menandžment, profesori i ostalo osoblje Centra.

Stevo Dokic u penziju

– Za zamjenika direktora Centra, nastavlja priču Stevo, imenovan sam početkom septembra 1990, a za direktora u februaru ratne 1994. Od radnika koji su tada radili u Centru tu su samo još profesori Janja Gošić i Bogdan Vitomir. Sve ostalo su mlađe kolege od kojih je najveći broj mojih bivših učenika.

– Inače, „kroz moje ruke“ prošle su generacije iz kojih su stasali uspješni stručnjaci raznih profila i zvanja. Susreti sa njima je uvijek uz obostrano zadovoljstvo, a meni, iskreno rečeno, laska ono „dobar dan profesore“.

U mojoj dugogodišnjoj praksi čini mi se da su mi najteži dani bili oni ratni. Kao najodgovorniji u Centru svakog dana sam strepio hoće li mi djeca doći na nastavu ili će ih stići neka granata ili će, ne daj Bože, nagaziti na minu. Na svu sreću toga nije bilo, ali straha nije manjkalo.

Danas kada odlazim iz „mog“ Centra, kolegama poručujem da čuvaju stečenu kompaktnost kolektiva na obrazovnom planu i nivou međuljudskih odnosa i da imaju snage i volje za rad sa djecom koja su naše blago. Resorno ministarstvo i Vladi Repulike Srpske, nadam se da imam pravo reći, morali bi normativno bolje urditi obrazovanje uz racionalizaciju od osnovnog do visokoobrazovnog nivoa i da obrazovnu politiku kreiraju kadrovima iz prakse.

Stevo Dokic u penziju

Opraštajući se od dugogodišnjeg direktora, profesor Darko Jovičić, koji je i sam bio njegov đak, u ime radnih kolega rekao je da je riječ hvala najmanje što se može reći ovoga puta. Hvala direkktore za sve ove godine u kojim ste nesebično davali sebe u tome da naša škola znači nešto u sferi obrazovanja. Hvala za ljudskost i razumjevanje bez kojih ovaj kolektiv ne bi bio ono što danas jeste. Hvala za požrtvovanje, za očinsku i bratsku ljubav, za smijeh i poneku suzu, rekao je Jovičić.

Da je Stevo bio cijenjen u kolektivu dokazuju i brojni pokloni koji su mu uručeni. Tu su bestseler knjige, umjetničke slike, časovnik, kolekcije olovaka i drugi vrijedni pokloni.

Pratite nas na FACEBOOKU
Zatvori

Komentari:

Komentari se objavljuju u realnom vremenu i 058.ba ne može se smatrati odgovornim za izrečeno. Zabranjeno je vrijeđanje, psovanje i klevetanje. Komentari sa takvim sadržajem biće izbrisani, a lažni profili biće banovani.

Povezane teme: ,