Još jedno sjećenje na ubijene u Gornjem Osovu kod Rogatice

Sreten Mitrović - 27. aprila 2014. 058.ba

Zadušnice u Gornjem Osovu

ZLOČIN KOJI SE NE ZEBORAVLjA

ROGATICA – Ilinka Balčak iz Blažujevića na Borikama nije imala ni punih 15 godina kada je pošla u Gornje Osovo da se nađe pri ruci starijoj sestri Anđelki koja je u porodici Ristanović rodila sina Milana. Odluka mlađane Ilinke, koju su u porodici zvali još i Bjelka, bila je kobna za nju, njenu sestru i malog Milana koji nije imao ni mjesec dana. Živi su spaljeni u štali Koje Ristanovića u podnožju Mednika, 27. aprila ratne 1942. godine.

– U paklu Kojine štale, tog za Osovljane crnog dana, spaljeno je još 22 člana porodice Ristanović, osmoro Kovačevića, sedmoro Tomovića, po petoro Koranjića, Lubinića i Zekovića, troje Bojata, dvoje Lošića i više drugih među 90 Srba, uglavnom žena, djece i staraca iz zapadnog dijela rogatičke i opštine Sokolac, Pale i Olovo koji su bili na izbjegličkom putu ka Drini, Srbiji i slobodi. Njihov put prekinule su ustaše zloglasne Crne legije Jure Francetića i komšije muslimani iz okolnih sela, priča Osovljanin Mitar Koranjić.

– Zločin u Gornjem Osovu, dodaje on, zbog navodnog bratstva i jedinstva, skrivan je u bivšoj SFRJ. Na svjetlo dana izašao je tek 2004. kada su potomci osovskih žrtava na zgarištu Kojine štale podigli prigodno spomen-obilježje sa imenima samo dijela onih koji su tu na stravičan način okončali živote. Ostele su žive, da svjedoče, samo dvije djevojčice. Persa Zeković (11), koju je za divno čudo, pričala je ona, iz pakla izvukao neki ustaša i, slučajno, jer su je baka i djeda poslali da dotjera ovce sa paše iz drugog djela sela, osmogodišnja Gojka Bojat, ali je zato mučenička smrt stigla njenu braću Radoja (6), Momčila (4), sestru Rajku (11), baku i djeda.

Zadušnice u Gornjem Osovu

Kod spomenika u Gornjem Osovu svake godine posljednje subote u aprilu, okupe se Osovljani da odaju poštu stradalim pretcima. Prisluže se svijeće zadušnice, položi cvijeće, popije čašica pića i uzme zalogaj za njihovu dušu.

Tako je bilo i ove godine. Na 72-godišnjicu stradanja i desetu od podizanja spomen-obilježja, prošle subote, 26. aprila, uz Osovljane sa svijećama i vijencima od svježeg cvijeća došli su i predstavnici opštine i Boračke organizacije i, po prvi put, jedan razred učenika iz Osnovne škole u Rogatici.

U ime svoje porodice Milovan Bojat podsjetio je da je stradalima na ovom mjestu falio samo jedan dan da izbjegnu zlu sudbinu. Od nas traže, rekao je on, da zločincima oprostimo. Možda ćemo to i učiniti, ali zaboraviti nikad nećemo i prenosićemo ga sa koljena na koljeno.

Obraćajući se skupu, načelnik opštine Tomislav Puhalac ovim povodoom podsjetio je i na činjenicu da se stratište Srba nalazi i u susjednom Kadarevom dolu, gdje je tog crnog aprila 1942. Crna legija pobila 20 nedužnih, a na Crkvinama, u šumama Devetaka, preko 160, među kojima je 45-toro iz porodice Pušonja iz Džimrija kod Han-Pijeska. Sa 13 rana ovaj pokolj preživio je Mijat Pušonja (11) sa 13 i njegova sestra Anđelka (12) sa 18 rana od uboda noža.

Pratite nas na FACEBOOKU
Zatvori

Komentari:

Komentari se objavljuju u realnom vremenu i 058.ba ne može se smatrati odgovornim za izrečeno. Zabranjeno je vrijeđanje, psovanje i klevetanje. Komentari sa takvim sadržajem biće izbrisani, a lažni profili biće banovani.

Povezane teme: