Zašto je ljut Milovan-Mikan Janković iz Seljana kod Rogatice – Neko mi je sakrio 132 darivanja krvi

ROGATICA – Ovih dana čitamo i slušamo da je povodom Dana Republike Srpske uz 30. rođendam Srpske predsjednica Republike Srpske Željka Cvijanović odlikovala plaketom „Svetog Stefana“ jedan broj višestrukih dobrovoljnih davalaca krvi širom Republike Srpske.

Nažalost, među njima nije bilo Milovana-Mikana Jankovića (62) iz Rogatice iako je prema već požutjeloj knjižici, ovjerenoj i uredno potpisanoj od nadležnih sa brojem grama i datumom, krv dao 132 puta, što bi uz najobičniji proročun i minimalnu količinu od 300 grama, a kako reče, bilo je i „koliko treba“, 39,6 litara.

Ko je i gdje zakazao oko priznanja Predsjednice Republike Srpske, on ne zna, a potpuno je ubijeđen da to nije Presjednica, ali mu je u duši napravljen nemir i ljutnja. Jer, priznanje su dobili i oni koji su znatno iza njega po broju darivanja tečnosti koja život znači.

A prvo njegovo darivanje krvi, prisjeća se Mikan, bilo je u vrijeme kad je možda prije nekoliko dana nego što će navršiti 18 godina, davne 1977. kao maturant srednje škole u Rogatici. Za godinu dana do polaska u vojsku septembra 1978. krv je dao još pet puta. Kao već stari davalac u JNA krv je do tri puta. Po odsluženjnu vojnog roka i dolaska kući nastavio je davanje krvi i kao radnik Modne konfekcije „Jasna“ do posljednjeg rata došao je do brojke od preko 40 darivanja uglavnom nepoznatim licima. Kotirao je kao davalac krvi bez koga se ni jedna redovna akcija nije mogla zamisliti. I u vanrednim akcijama na poziv Crvenog krsta, ali i molbe prijatelja, obavezno je učestvovao uz onu „uzmi koliko treba“.

U međuratnom periodu Mikan ne samo da je postao obavezni davalac krvi, nego je za njegovo ime vezano i učešće na dobrovoljim radnim akcijama širom tadašnje Juge. Učestvovao je na 12 saveznih omladinskih radnih akcija od kojih je na četiri (rogatičke) bio u ulozi komndanta brigade, a zaradio je 14 udarničkih znački, od čega dva puta po dvije.

U posljednjem Odbrambeno-otadžbionskom ratu Mikan je bio od prvog do posljednjeg dana. Iako ranjen, poslije oporavka, nastavio je davati krv. Za spas ratnih drugova dva puta je dao krv, jednom čak i iz vene u venu. U kojoj količini, znao je samo doktor koji je tom činu bio prisutan.

Kraj rata nije bio i kraj Mikanovog darivanja krvi da bi došao do trenutnih 132 puta.

Bilo bi ih još i više, kazuje još on, ali se nešto počelo komplikovati sa hemoglobinom u mojoj krvnoj slici, pa, po preporuci ljekara, već dvije godine krv dajem jednom godišnje. I u takvim uslovima davaću je sve dotle dok mi ljekari potpuno ne zabrane, reče Mikan uz napomenu da su njegovim putem pošli i sinovi Đorđije i Nenad. Đorđe je već redovno krv dao tri puta, a Nenad jednom. I ako bude zdravlja, nastavljaju.

Mikan ima krvnu grupu A negativnu. Pošto je riječ o najrjeđoj i vrlo upotrebljivoj krvnoj grupi veoma je tražen i otuda činjenica da je on više puta i van organizovanih akcija darivao krv i uglavnom za najkritičnije slučajeve kad je za korisnika bilo biti ili ne biti.

U Opštinskoj organizaciji Crvenog krsta u Rogatici rekoše da njih u posljednje vrijeme niko nije kontaktirao oko davalaca krvi. Tačno je da je trenutno Milovan-Mikan Janković, kao radnik ŠG „Sjemeć“, odakle je otišao i u penziju, rekorder među dobrovoljnim davaocima krvi u našoj opštini, a da je sada iz zdravstvenih razloga rijeđe daje. Mi smo mu u granicama mogućnosti za to dali pripadajuća priznanja, a na prijedlog Crvenog krsta od Skupštine opštine Rogatica posebno je nagrađen za zasluge u humanim aktivnostima i požrtvanju kao višegodišnji i višestruki davalac krvi.