Anđelka Đerić, laureat nagrade Srpskog soklskog društva „Soko“ iz Višegrada

NAJDRAŽE PRIZNANJE ZA PRIČU O MAJCI HRIŠĆANKI

ROGATICA – Uz nedavnu proslavu krsne slave svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca u manastiru Svetog oca Nikolaja u Dobrunskoj Rijeci kod Višegrada okončan je i objavljeni rezultati literarnog konkursa na temu „Moja majka Hrišćanka“, koga je raspisalo Srpsko sokolsko društvo „Soko“ u saradnji sa Izdavačkom kućom Mitropolije dabrobosanske Dobrun.  Konkurs je izazvao veliko interesovanje u svim srpskim zemljama, a to će reći Srbiji, Republici Srpskoj i Crnoj Gori. I što je interesantno, za razliku od nekih ranijih konkursa, ovoga puta javilo se više autora iz „lokala“ –  Višegrada i Rogatice i od tri prve nagrade, oni su ponijeli  dvije – prvu i treću, rečeno je na svečanoj akademiji na kojoj su uručene nagrade pobjednicima ovog konkursa.

Prvu nagradu, uz stroge kriterije posebnog žirija,  dobila je priča pod šifrom „Jorgovan“ za koji se ispostavilo da ju je napisala Anđelka Đerić, trenutno penzionerka iz Rogatice, koja nakon što je prošla euforija slavlja,  reče da je ponosna i presrećna što je njen trud urodio plodom i dono joj ovu dragu nagradu.Nagradu njenog života u kome je, kako reče,  imala dosta različitih  priznnja, posebno kao srednjoškolka i kasnije kao student,  Ali, sa ovim ni blizu ne upoređujem ni jedno od njih.

Priču sam, dodaje Đerićeva, napisala iz duše za kratko vrijeme i evo, hvala Bogu, postala sam laureat ove meni drage nagrade. Za mene je to događaj života i neobično sam ponosna ne samo na nagradu i  njenu visinu, nego i dan kada sam je primila – Sveti Vasilije Ostroški i mjesto gdje sam je primila – u manastiru Svetog oca Nikolaja u Dobrunskoj Rijeci. Primila sam je iz ruku predsjednika višegradskih sokolara Miroslava Vukovića,moje mišljenje je da su mi nagradu donijele zadnje rečenice priče koje idu… „A Stanija je bila moja majka, moja velika Hrišćanka, koja je svojim životom svjedočila da su ljubav prema Bogu i ljubav prema bližnjim dva krila istih vrata, koja se otvaraju zajedno“.

Inače, Anđelka Đerić je profesor srpskog jezika i književnosti. Dvadeset pet godina radila je kao profesor u Srednješkolskom centru u Rogatici. U penziju je ogtišla sa funkcije direktora Narodne biblioteke „Vojislav Lubarda“, 2018. godine, nakon provedenih 15 godina rada. Slobodno vrijeme zasluženih penzionerskih dana provodi čitajući knjige, a usput se bavi povrtlarstvom  u malom plasteniku i posebno kućnom radinošću – pletenjem isključivo od vune domačih ovaca raznih odjenih predmeta počev od čarapa do poluvera i džempera koje prodaje putem interneta. Kupaca je, dodaje Anđelka,  raznih i sve više iz inostranstva uz garanciju da je proizvod moj i od čiste vune u kojoj su njene ruke od pranja vune  do gotova proizvoda. Cijene su, najčešće, simbolične ali je  zanimljivo, posebno kad se za moj proizvod  javi kupac iz Amerike. Kanade , Švajcarske, Njemačke ili neke druge zemlje u Evropi i svijetu.

DRUGA NAGRADA OTIŠLA U OBRENOVAC A TREĆA OSTALA U VIŠEGRADU

Druga nagrada literarnog konkursa „Sokola“ na temu „Moja majka Hrišćanka“ pripala je Nenadu Vučenoviću iz Obrenovca, a treća je ostala u Višegradu i njen vlasnik je Vera Furulija, koja je ovih  dana u Kulturnom centru u Višegradu promovisala i svoju  knigu „Kofer koji uvijek nosim“, o kojoj je nadahnuto govorila promoter profesorka Divna Vasić.