Gornje Osovo kod Rogatice – Još jedno sjećanje na nevine žrtve iz aprila 1942. godine

ROGATICA – U malom selu Gornje Osovo koje se nalazi na otprilike pola puta od 20-tak kilomettara razdaljine između Rogatice i Borika, je lokalitet „Kula“, koji je poznat po lošem, jer je u njemu, na obroncima brda Mednik, 27. aprila ratne 1942. godine na monstruozan način živo spaljeno, znanih imenom i prezimenom, preko 90 Srba, uglavnom djece, žena i staraca iz ovog i još nekih sela sadašnje opštine Rogatica, ali i Sokoca i Han Pijeska koji su zatečeni u Osovu bježeći od ustaške kame pripadnika „Crne legije“ Jure Francetića pokušali da se spoase na desnoj obali Drine i u Srbiji. Nisu imali sreće. Stigli su samo do Osova u kome su ih stigle i ustaše pomognete komšijama iz susjednih muslimanskih sela i natjerali u štalu i soldrmu kao pomćni objekat za noćni boravak uglavnom sitne stoke, Koje Ristanovića i sve zapalili.

Ostali su samo pepeo i nekoliko većih kamenova na kojim je, zbog lažnog bratstva i jedinstva, tek poslije posljednjeg odbrambeno otadžbinskog rata podignuto prigodno spomen obilježje kod koga se od tih dana okupljaju rodbina, potomci i drugi poštovaoci i vraćaju sjećanje na osovske žrtve među kojim je 24 člana sa prezimenom Ristanovuć, po osmoro Kovačevića i Tomovića, po petoro Lubinića, Koranjića i Zekovića, troje Bojata i tako do njih 90 čija imena su upisana na mermernoj ploći skromnog spomen obilježja kod koga je danas, tradicionalno, posljednje subote u aprilu, prisluženo 90 svijeća zadušnbica i položeni vijenci Opštinske uprave u Rogatici, Saveza boraca NOR-a 1941.1945, Ratnih vojnih invalida i logotraša iz posljednjeg rata, a paroh boričke crkve Svetih apostola Petra i Pavla, Dragan Jović i prota Novica Ćebić iz crkve Svete Trojice u Rogatici, odslžili su parastros za stradale.

Prigodne besjede na ovom mjestu pijeteta održao je paroh borički Dragan Jović i Milovan Bojat iz Plješevicde kod Rogatice čiji su sestra Rajka sa 11 i braća Radoje sa 6 i Momčilo sa samo 4 godine, zajedno sa bakom po majci Rosandom i djedom Ristom Koranjić izgorjeli u ognju štale starine Koje Ristanovića koji je i sam tada na mukama stradao.

Gradiće se spomen kapela

Milovan Bojat u svom kraćem obraćanju podsjetio je da nije propala ideja da se u znak sjećanja na osovske žrtve uz postojeće spomen obilježje podigne i manja spomen kapela sa krstom koji će se moći vidjjeti sa puta Rogatica – Borike, odnosno Višegrad. Projekat kapele uradila je, reče Bojat, mladi arhitekta Nataša Rajak i slijedi njegova realizacija nakon što se obezbijede potrebna frinansijska sredstva. Nadati se da i to neće biti neki veliki problem jer se radi o objektu skromnih gabarita, a čuvaće sjećanje na žrtve nikad priznatog genocida – spaljivanje žena, djece i staraca.

I ove godine, kao i svih ranijih, Osovljani i Osovljanke, bili su dobri domaćini. Obezbijedili su i iće i piće uz koga se moglo Bogu pomoliti i poželjeti smiraj duše svih stradalih u Kojinoj štali i soldrmi kobnog 27. aprila 1942. godine.